Σοβαρές καταγγελίες για κλίμα φόβου, ελλείψεις μέτρων ασφαλείας και απουσία ουσιαστικών ελέγχων διατυπώνει σε δημόσια ανάρτησή του ο Άγγελος Λιάκος, γιος της Σταυρούλας Μπουκουβάλα, μίας από τις πέντε εργαζόμενες που έχασαν τη ζωή τους στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι, όσο περνά ο χρόνος, γίνεται όλο και πιο σαφές πως οι εργαζόμενοι βρίσκονταν ουσιαστικά απροστάτευτοι απέναντι σε σοβαρούς κινδύνους.
«Η σύμπραξη της εγκληματικής εργοδοσίας με την πλήρη απουσία των αρμοδίων ελεγκτικών μηχανισμών οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή».
Όπως σημειώνει, εργαζόμενοι είχαν επιχειρήσει να καταγγείλουν προβλήματα και να αναφέρουν τις ελλείψεις, αξιοποιώντας όλα τα μέσα που προβλέπει το εργατικό δίκαιο. «Όμως, το καθεστώς του εργατικού δικαίου - το οποίο στην προκειμένη περίπτωση καταπατήθηκε κατά κόρον - αντιμετωπίστηκε ως εμπόδιο στην αδιάκοπη παραγωγή. Η ασφάλεια των εργαζόμενων θυσιάστηκε στον βωμό του κέρδους της Διοίκησης-Οικογένειας».
Ο Άγγελος Λιάκος τονίζει πως «ακόμη και το τελευταίο "όπλο" των εργαζόμενων, η απεργία, εξουδετερώθηκε στην πράξη, καθώς η Διοίκηση-Οικογένεια παρεμπόδισε παράνομα τη σύσταση σωματείου (κατά παράβαση του Άρθρου 12 του Συντάγματος και του Νόμου 1264/1982)», ενώ επικαλείται και σχετική μαρτυρία που διακινήθηκε μετά το τραγικό δυστύχημα:
«Όταν επιχειρήσαμε να κάνουμε εκλογές για σωματείο, δεν προσήλθε κανείς εργαζόμενος. Υπήρχε φόβος. Μας κάλεσαν ακόμη και την αστυνομία. Το μήνυμα που περνούσε ήταν ότι όποιος μπλέξει με το σωματείο μπορεί να χάσει τη δουλειά του».
Στην ανάρτησή του γίνεται επίσης λόγος για σοβαρές ελλείψεις στα μέτρα ασφαλείας. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι βασικοί μηχανισμοί προστασίας είτε δεν λειτουργούσαν είτε δεν υπήρχαν, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την εικόνα «του αποσυνδεδεμένου καλωδίου της ηλεκτροβάνας, που υποτίθεται ότι θα διέκοπτε τη ροή του αερίου».
Παράλληλα, ο Άγγελος Λιάκος καταγγέλλει προσπάθεια συγκάλυψης μετά το δυστύχημα. Όπως αναφέρει, τις πρώτες ώρες μετά την έκρηξη εμφανίστηκαν σε τηλεοπτικές μεταδόσεις πρόσωπα που υποστήριζαν ότι το εργοστάσιο λειτουργούσε κανονικά και ότι τα μέτρα ασφαλείας ήταν επαρκή. Ο ίδιος κάνει λόγο για «ευσυνείδητη προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος», υποστηρίζοντας ότι υπήρξε οργανωμένη προσπάθεια δημιουργίας θετικών εντυπώσεων για την εταιρεία, με τη συμμετοχή προσώπων που συνδέονταν με το συγγενικό και φιλικό περιβάλλον της ιδιοκτησίας.
Τέλος, θέτει ευθέως ερωτήματα προς τις αρμόδιες αρχές για τον έλεγχο της λειτουργίας του εργοστασίου. «Πού ήταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να διενεργήσουν αυτοψία στο χώρο και να ελέγξουν τις βεβαιώσεις και τις δηλώσεις του ιδιοκτήτη; Πού βρισκόταν η αδειοδοτούσα αρχή(περιφέρεια Θεσσαλίας) να επιβάλει τον νόμο και πώς εξέδιδε άδειες λειτουργίας για ένα εργοστάσιο εντελώς ακατάλληλο και παράνομο, χωρίς καν εξόδους κινδύνου;»
«Η σύμπραξη της μαζικής θεσμικής αποτυχίας και της πολιτικής ανευθυνότητας που είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν πέντε ζωές, δεν μπορεί να μείνει διχως νομικές, ηθικές και πολιτικές συνέπειες, ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί αμείλικτα σε όσους - για άγνωστους λόγους - επέλεξαν να μην τον εφαρμόσουν».
{https://www.facebook.com/AggelosLiakos123/posts/pfbid02HweBGbJzp3piud8qAB5VowJzpBA38xhBFuiVzhsJVvYZcAhBJh9bUWNtsesunpy1l}
