Αρνείται επιμόνως ο Άρειος Πάγος να ξεκινήσει έρευνα για τις τηλεφωνικές υποκλοπές παρά τα νέα στοιχεία που προσκομίστηκαν στον εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ευάγγελο Μπακέλα τα οποία καθιστούσαν μονόδρομο για τη Δικαιοσύνη τη διερεύνησή τους.
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου όμως αποφάσισε να μην ανασυρθεί η δικογραφία από το αρχείο ακόμη και μετά τα στοιχεία αυτά, για νομικούς λόγους και να μην ξεκινήσει νέος γύρος έρευνας για αυτά.
Έτσι, για τρίτη φορά, με τη «σφραγίδα» της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ο φάκελος της υπόθεσης των τηλεφωνικών υποκλοπών με το παράνομο λογισμικό predator, αρχειοθετείται, παραβλέποντας μάλιστα το αποδεικτικό υλικό που προέκυψε, από την πολύμηνη αποδεικτική διαδικασία του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας το οποίο επέβαλε βαριές ποινές 126 ετών στους τέσσερις καταδικασθέντες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αφού μελέτησε τα αιτήματα που είχαν υποβληθεί από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τον πρώην υπουργό Χρήστο Σπίρτζη και τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ ο οποίος εκπροσωπεί θύματα των παρακολουθήσεων, ο κ. Μπακέλας τα απέρριψε, με τέσσερις ξεχωριστές πράξεις, προβάλλοντας ειδική αιτιολογία για το καθένα από αυτά.
Ακολουθώντας τα βήματα του προκατόχου του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα που είχε κρίνει τον περασμένο Απρίλιο πως δεν συντρέχει περίπτωση ανάσυρσης της υπόθεσης από το αρχείο αλλά και του τότε αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση ο οποίος διενήργησε προκαταρκτική εξέταση αλλά δεν βρήκε τίποτα παράνομο για να διερευνηθεί περαιτέρω, ο κ. Μπακέλας αποφάνθηκε πως υπάρχει «οιονεί δεδικασμένο» από τις πράξεις των συναδέλφων του που τον δεσμεύει να προχωρήσει σε διαφορετική ενέργεια. Άλλωστε, κατά την κρίση του, δεν προέκυψαν νεότερα στοιχεία από εκείνα που είχαν αξιολογηθεί στο παρελθόν για να διατάξει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο.
Αυτό ακριβώς είναι το σκεπτικό του ανώτατου εισαγγελικού λειτουργού όσον αφορά το αίτημα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά με το οποίο ζητούσε «την πλήρη διαλεύκανση της παγίδευσης του». Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έκρινε, ότι δεν εισφέρθηκαν νέα στοιχεία από εκείνα που είχαν ερευνηθεί, τόσο από τον επίτιμο, πλέον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχ. Ζήση, όσο και τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κων. Τζαβέλα ο οποίος αφυπηρέτησε πριν από ενάμιση περίπου μήνα.
Όσον αφορά στο αίτημα του πρώην υπουργού επί ΣΥΡΙΖΑ Χρήστου Σπίρτζη για εκ νέου έρευνα των υποκλοπών, με την προσκόμιση μηνυμάτων (emails) από το κινητό του εκ των οποίων ένα έφερε τον χαρακτήρα «απόρρητο», ο κ. Μπακέλας υποστηρίζει πως δεν γίνεται αναφορά σε νέα πραγματικά περιστατικά, «ούτε αναδεικνύονται να μη αξιολογηθέντα ήδη στοιχεία, ούτε γίνεται επίκληση τέτοιων, ώστε να δικαιολογείται η επανεξέταση της υπόθεσης».
Ο κ. Μπακέλας σημειώνει μεταξύ άλλων πως « με την κρινόμενη αίτηση, προσκομίζονται ως νέα στοιχεία τρία μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με τον ισχυρισμό ότι αυτά υπήρχαν «κατά το χρόνο επίθεσης αλλά ακόμη και σήμερα» στη συσκευή του κινητού τηλεφώνου του αιτούντα , τα οποία όμως μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, που αφορούν: α) τις διαπραγματεύσεις, για την μεταβολή του νομικού καθεστώτος, σε σχέση με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), β) την αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος στήριξης της Ελλάδας, από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), και γ) τηλεγράφημα της Ελληνικής Πρεσβείας στο Άμπου Ντάμπι, αναφορικά με την εγκαθίδρυση νέας γραμμής αεροπορικής σύνδεσης Ντουμπάι – Νέα Υόρκη μέσω Αθήνας , αποτέλεσαν ήδη αντικείμενο έρευνας και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου με την από 27-4-2026 Πράξη του, αφού εξέτασε αυτά και όλα γενικά τα στοιχεία της δικογραφίας , έκρινε ότι «εν προκειμένω, δεν συντρέχει περίπτωση ανάσυρσης, από το Αρχείο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και επανεξέτασης της σχετικής υπόθεσης της δικογραφίας προκαταρκτικής εξέτασης, επί της οποίας εκδόθηκαν τα, από 25-07-2024 και 07-01-2025, πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα ΖΗΣΗ, διότι τα στοιχεία, που εν προκειμένω εισφέρονται και των οποίων γίνεται επίκληση, δεν συνιστούν νέα στοιχεία, κατ’ άρθρο 43 § 6 ΚΠΔ, ικανά, κατά την κρίση μας, να δικαιολογήσουν την επανεξέταση της υπόθεσης, ενόψει του ότι η σχετική υπόθεση διερευνήθηκε πλήρως, όπως προκύπτει από το σύνολο των εξετασθέντων αποδεικτικών μέσων».
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου εκτιμά ότι σκοπός του αιτήματος του κ. Σπίρτζη ήταν «να γίνει διαφορετική εκτίμηση και αξιολόγηση του ήδη γνωστού και αξιολογηθέντος αποδεικτικού υλικού» αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει γιατί δεν είναι νόμιμο!
Σχετικά με τα αιτήματα που κατατέθηκαν από τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ και τα οποία στηρίζονται στην αποδεικτική διαδικασία του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου αλλά και τις δημόσιες τοποθετήσεις του Τάλ Ντίλιαν, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έκρινε ότι δεν μπορεί για νομικούς λόγους να ανοίξει εκ νέου έρευνα.
Οι νομικοί λόγοι κατά την πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου συνίστανται στο ότι ο Ταλ Ντίλιαν που έχει δηλώσει δημόσια ότι εμπορεύθηκε το predator σε κρατικές οντότητες (κρατικές υπηρεσίες) είναι εμπλεκόμενος στις υποκλοπές και δεν μπορεί να εξεταστεί ως μάρτυρας, διότι η μαρτυρία του θα τεθεί αμέσως εκτός δικογραφίας σύμφωνα με τον ποινικό νόμο, ενώ το ίδιο σημειώνεται και για τους άλλους τρεις που καταδικάστηκαν σε βαρύτατες ποινές από το δικαστήριο.
Επίσης για τους ίδιους νομικούς λόγους κρίνεται, ότι δεν μπορούν να εξεταστούν ως μάρτυρες και άλλοι πέντε ιδιώτες για τους οποίους έχει δικαστικά στραφεί εναντίον τους ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης.
Ο κ. Μπακέλας προσπαθεί δε, να κλείσει οριστικά το θέμα της ενδεχόμενης κατασκοπείας, τονίζοντας: «Περαιτέρω κρίθηκε ότι, σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ,ότι τελέστηκε κατασκοπεία, γεγονός που κρίθηκε ότι δεν συμβαίνει εν προκειμένω, οι προτεινόμενοι να εξεταστούν ως μάρτυρες είναι, κατά τον ίδιο τον αιτούντα, οι δράστες αυτής (κατασκοπείας) και η οποιαδήποτε σχετική μαρτυρική τους κατάθεση, που θα λαμβανόταν στο στάδιο αυτό, θα ετίθετο στη συνέχεια εκτός δικογραφίας και δεν θα λαμβανόταν υπόψη σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο δικονομικό στάδιο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 244 παρ.3 ΚΠΔ και ότι η αναφερόμενη στην πρώτη αίτηση δημοσιευθείσα δήλωση του κηρυχθέντος ως ενόχου με την παραπάνω πρωτοβάθμια απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, Ταλ Ντίλιαν ότι: «πωλούμε σε κρατικές υπηρεσίες σύμφωνα με όλους τους απαιτούμενους κανονισμούς, αλλά ποτέ δεν λειτουργούμε τα συστήματα για λογαριασμό τους. Δεν λειτουργήσαμε ποτέ κανένα σύστημα στην Ελλάδα», όπως και τα αναφερόμενα στην αγωγή, που ο ίδιος (Ταλ Ντίλιαν) κατέθεσε, ενώπιον των αρμοδίων δικαστικών αρχών του Ισραήλ, σε βάρος του αιτούντα, ασφαλώς και δεν συνιστούν νέο ουσιώδες πραγματικό περιστατικό ή στοιχείο, κατά την έννοια του νόμου, που να δικαιολογεί την επανεξέταση της υπόθεσης, αφού δεν αναφέρεται στην εν λόγω δήλωση ή στην αγωγή ότι το εν λόγω λογισμικό πωλήθηκε από τον ίδιο (Ταλ Ντίλιαν) ή εταιρεία συμφερόντων του σε οποιαδήποτε ελληνική κρατική υπηρεσία, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο αιτών, αλλά ότι τέτοια πώληση, που ο αιτών ισχυρίζεται ότι έλαβε χώρα, θα ήταν νόμιμη.
Άλλωστε, εκτός των άλλων, ο ίδιος (Ταλ Ντίλιαν), ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών ισχυρίστηκε ότι «ποτέ δεν έχει έρθει αυτό το λογισμικό στη χώρα. Και δεν έχει έρθει γιατί ποτέ δεν πουλήθηκε από την Ιντελέξα sa ή από εταιρείες οι οποίες ο Ντίλιαν ελέγχει».
